Ik kies voor… Offline gaan

Kyra Teunissen (39) is Onderwijsassistent. Zij stopte een week met Whatsapp. Omdat zij zich liet inspireren door SamCoaching en een artikel in FLOW, over de balans vinden tussen #OnOffline zijn. Voor SamCoaching deelt zij haar verhaal.

20170826_161248

Vaak heb ik met de gedachte gespeeld om eens een week lang géén gebruik te maken van WhatsApp. Eén week!? Joh, dat is lang!! Wellicht dient dit stukje voor mij als stok achter de deur en ga ik het nu ook daadwerkelijk DOEN.

Hmmmm… ik merk dat ik het eng vind! ”Afgesloten” van de buitenwereld, dat gevoel komt er bij me naar boven als ik er alleen al aan denk. Stel dat ik dingen mis, nieuwtjes bijvoorbeeld. Stel dat ik mensen het gevoel geef dat ik hen niet belangrijk vind, aaaah, dat is eng. Of is het gewoon een kwestie van doen en vervolgens vooral.. Ervaren?
Kan ik dat wel? Want het is net als welke verslaving dan ook… Het zit in je systeem en het is niet eenvoudig om dat er even uit te krijgen. Wie weet leer ik om er anders, oftewel bewuster mee om te gaan en heb ik het minder druk aan mijn hoofd.
Een uitdaging kan me ook weer nieuwe inzichten verschaffen en ik kan oude patronen veranderen.

ON – OFF – ON – OFF
Wat ik wel in de praktijk heb ervaren, als ik bijvoorbeeld een dag lang dat “ding” (want zo noem ik mijn telefoon) uitzet, is dat ik rust ervaar en dat ik veel meer in het moment leef.

MOET ik wel 24/7 bereikbaar zijn en voor wie dan? Wil ik dit überhaupt?! Of is het puur een gewoonte, even een moment van verveling? In plaats van even niets te hoeven, grijp ik maar weer naar dat “ding”. Zo pakt de een een sigaret in zijn handen, de ander speelt een computerspel, de volgende eet zoetigheid of drinkt een glas wijn, bier, etc. Terwijl ik heel goed weet, dat wanneer ik bijvoorbeeld heerlijk aan de wandel ben met mijn hond en ik niets hoor, op het fluiten van de vogels, of het geritsel van de bladeren na, ik dan echt kan genieten van de …..ssssttttilte….

Terwijl ik dit typ wordt het al stiller in mezelf. Kunnen we dat nog wel of durven we dit nog wel, stil te worden in onszelf? Mijns inziens is dit wel een maatschappelijke uitdaging. Even niets hoeven, niets moeten, gewoon er zijn en gewaar worden van dat wat er is, hoe simpel kan het zijn.

Nu schiet me ook het volgende te binnen; is het niet een soort van afleiding zoeken, om niet te hoeven voelen, gewoon dat wat zich aandient er te laten zijn. De verveling, de behoefte aan contact, de behoefte aan nicotine, de behoefte aan zoetigheid, en ga zo maar door. Dit moet ik misschien “laten zijn”, in plaats van de neiging om daar gelijk gehoor aan te geven; de bevrediging te zoeken in die verslaving.

Van het weekend zei ik nog tegen de dochter van mijn vriend (zij is 14 jaar oud), als ik nú op zou groeien en mijn middelbareschool zou moeten volgen met al die “afleiding”, die er NU is (denk aan Facebook, WhatsApp, Instagram, Twitter, Youtube, al die tv-zenders, etc.) dan weet ik niet of het me wel gelukt zou zijn. Zij staan 24/7 in verbinding, zetten zelfs wanneer ze gaan slapen al die piepjes niet eens uit, om gek van te worden, denk ik dan. Aan de andere kant dacht ik meteen, je weet niet beter als je met al deze verleidingen opgroeit. Het is maar wat je gewend bent, maar ik werd al gek als ik moest studeren en er om me heen geluid was, terwijl mijn nichtje bijvoorbeeld met haar radio aan studeerde. Iedere gek heeft zijn “gebrek”. Zo hebben we allemaal onze EIGEN aardigheden 🙂

OFF – ON – OFF – ON
Afgelopen zaterdag stuurde ik het volgende stukje in een mail naar Sam, toeval bestaat niet… Ik zal uitleggen waarom:

Op de laatste schooldag ontvingen we van de oudervereniging een attentie. “Blad Cadeau”. Ik had er nog nooit van gehoord, maar wat een leuk idee. Ontzettend lief dat ze hun waardering uitspreken naar het team, we hadden een zeer bewogen jaar achter de rug en daarom wilden zij ons iets meegeven om de vakantie mee in te gaan. Een hele lijst tijdschriften waar je uit kunt kiezen, een favoriet van mij (de Happinez) stond er helaas niet tussen. Zo koos ik voor de Flow. Uit de bevestiging had ik begrepen dat ik het eerste nummer pas in oktober zou ontvangen, dat vond ik wel een beetje jammer, maar goed het is niet anders. Zaterdag zat, geheel onverwacht, ineens het eerste blad in de brievenbus, wat een aangename verrassing!!! Later op de dag opende ik de gekleurde enveloppe en vervolgens het blad zelf. Naja zeg….toeval; een artikel over het junkie-gedrag met betrekking tot gebruik van mobiele telefoons. Het is wel een heel actueel onderwerp, logisch natuurlijk, want hoeveel tijd zal het gebruik van onze mobiel gedurende een dag in beslag nemen?

 

hoeveel tijd spenderen we op onze telefoon vraagt Kyra (en ik weet, ook een hele hoop andere mensen) zich af. Hier is het antwoord
“Hoe lang per dag spenderen we gemiddeld aan media?”, vragen veel mensen zich af. Het antwoord: 8 uur en 33 minuten. 

Inmiddels ben ik bijna een week WhatsApp vrij, eerlijk gezegd heb ik het tot op de dag van vandaag totaal niet gemist.

Ik ervaar wel dat ik graag dingen wil delen, dat dit eronder zit voor mij. En dat het daarom zo ontzettend kriebelt om toch weer te kijken.

Ik ben trots op mezelf, dat ik het binnen de perken weet te houden! Of ik WhatsApp er morgen weer op heb staan, geen idee. Maar..

Ik heb het in elk geval niet gemist.

 

Door: Kyra Teunissen

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s